Το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης για ακόμη μία χρονιά συμμετέχει στο φετινό Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Κοινωνικής Αλληλεγγύης μαζί με άλλες συλλογικότητες της πόλης, που φέτος πραγματοποιείται στο Λιμάνι της πόλης το ερχόμενο Πα-Σα-Κυ 16-18 Οκτώβρη. Θα τα πούμε εκεί στις συζητήσεις, τα δρώμενα και τις συναυλίες !

Το ΚΙΑ Θεσσαλονίκης στηρίζει και συμμετέχει για ακόμη μια χρονιά στον θεσμό αυτής της πόλης. 

Το 18ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

Σας προσκαλούμε στις 30/6 στην προφεστιβαλική εκδήλωση με συζήτηση και συναυλία με τον Δημήτρη Μυστακίδη.

Να ανοίξουμε τα σύνορα... να βγούμε στους δρόμους ! Παρέα !

 

ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Το έργο: « Έρωτας σκοτεινός σαν Θάνατος» εκτυλίσσεται μέσα από τέσσερις χρονικές περιόδους της ζωής του Φρειδερίκου Γκαρσία Λόρκα. Η επιλογή των τεσσάρων αυτών επεισοδίων ακολουθεί το οδοιπορικό μιας προσωπικής μου ανά-γνωσης, μιας ταπεινής χειρονομίας σε αυτό το μεγαλειώδες έργο. Η ανάγνωση αυτή εκκινεί από το σκεπτικό ενός φίλου ειδικού, ότι το «έργο του Λόρκα είναι μια ποίηση προϊόν όχι μόνο της γλώσσας αλλά κατεξοχήν μια ποίηση του βλέμματος». Μέσα λοιπόν από αυτές τις τέσσερις χρονικές περιόδους επιδιώκεται η δραματουργία του συγκεκριμένου έργου, με προσπάθεια να συμπυκνωθεί το τοπίο της ζωής του σημαντικού αυτού ανδαλουσιανού ποιητή.

  • Οι Τσιγγάνικες Μπαλάντες της Ανδαλουσίας προσδιορίζουν την έναρξη του πάθους και της ποίησης του Λόρκα. Ο Lorca του μικρού ανδαλουσιάνικου χωριού, των προσωπικών και αμετάθετων θανάτων του Romancero, του αινίγματος του σαλονιού του Canciones, και των τσιγγάνων με τους παθιασμένους χορούς και τα τραγούδια τους. Ο ποιητής που έμοιαζε σαν μελαμψός τσιγγάνος με μαύρα μαλλιά και πύρινα μάτια και που ουδέποτε απέβαλε την εικόνα που είχε αποκτήσει από αυτό του το έργο όπου περιέγραφε τον τραγικό νότο της Ισπανίας βουτηγμένο σε αίμα και ήχους θανάτου.
  • Ο έρωτας και η τέχνη σε δύο πόλεις μακριά από την Ανδαλουσία, στη Μαδρίτη και τη Νέα Υόρκη. Δύο πόλεις που σημάδεψαν τη ζωή και την ποίηση του Λόρκα. Στη Μαδρίτη θα συναντήσει ανθρώπους της τέχνης που σημάδεψαν το ευρωπαϊκό τοπίο για δεκαετίες, με τους οποίους θα αναπτύξει ισχυρούς δεσμούς. Στη Νέα Υόρκη θα συναντήσει την εμπειρία της μεγάλης μητρόπολης, ζώντας, την εποχή της μεγάλης κρίσης του 1929. Η βαθιά ευαισθησία του ποιητή διακρίνεται μέσα από το Pueta en Nueva York που είναι γεμάτο από ένα πλήθος από πρόσωπα και προσωπεία, μνήμες, όνειρα και στοιχεία του ασυνειδήτου που η λορκική ποίηση προσπαθεί να εξατομικεύσει με έναν υπερρεαλιστικό τρόπο. Η αλληλεγγύη του ποιητή για όλα αυτά που συμβαίνουν και καταγγέλλει αναδύεται περισσότερο από την καρδιά παρά από τη λογική σε αυτό που έχουν αποδώσει σε εκείνον μετέπειτα μελετητές ως ρομαντικό αντικαπιταλιστή.
  • Μπαράκα: Το Θέατρο για το Λαό που εξέφραζε την αντίδραση του για τις συμβάσεις της θεατρικής τέχνης του 19ου αιώνα. Η περίοδος του Λόρκα ως σκηνοθέτη. Η Μπαράκα ήταν ένα θεατρικό μπουλούκι Ισπανών φοιτητών με ίσα δικαιώματα ανάμεσα στα μέλη του, που παρουσίαζε θεατρικούς συγγραφείς του Χρυσού Αιώνα, όπως ο Θερβάντες, ο Καλδερόν και ο Λόπε ντε Βέγκα. Η Μπαράκα ταξίδεψε σε πολλές πόλεις της Ισπανίας και παρά την άρνηση του ίδιου του Λόρκα εκείνη την εποχή , ότι δεν ήταν πολιτικό θέατρο, αλλά ότι φιλοδοξούσε μια «ευγενή αγνότητα» με την τολμηρή φύση της θεατρικής του τέχνης, ο κόσμος είχε ανταποκριθεί με ενθουσιασμό και είχε επιλέξει να αντιμετωπίζει την Μπαράκα κάτω από ένα πολιτικό πρίσμα. Την ίδια περίοδο θα παρουσιάσει για πρώτη φορά το θεατρικό του έργο Ματωμένος Γάμος. Οι καθοριστικές στιγμές του έργου είναι μελοποιημένες, ο Λόρκα δοκιμάζει παραδοσιακά φραστικά μοτίβα, στίχους με αλληγορίες, ρυθμικές αφηγήσεις και εκκλησιαστικά χορικά. Είναι η περίοδος που θα λάβει τη μεγαλύτερη δημόσια προσοχή, παρά τους σχολιασμούς του σε συνεντεύξεις στις εφημερίδες ενάντια στη μπουρζουαζία που δεν έβλεπε με καλό μάτι τον θίασο.
  • Θάνατος στο Βίθναρ: Ο Λόρκα θύμα του φασισμού. Η κυβέρνηση του Φράγκο δεν ανέλαβε ποτέ την ευθύνη για την δολοφονία του. Ο Λόρκα σε αυτό το σύντομο της ζωής εξάντλησε τις αρχές της ισπανικής ποίησης και του ισπανικού θεάτρου, σε εννιά βιβλία με στίχους και δεκατρία θεατρικά έργα. Συνεχίζει να μιλά σε όλους μας για τα φαντάσματα της ταυτότητας, την παιδική ηλικία, το ανέφικτο, τον έρωτα, το θάνατο του έρωτα. 

 

"Ο Άλλος" 1η Διεθνής Έκθεση Φωτογραφίας-mail Art 28/3/2015-25/4/2015, Tettix Art Gallery (Διαλέτη 3) 117 καλλιτέχνες - 22 χώρες - περισσότερα από 200 έργα 

Το «Φωτογραφικό Κέντρο Θεσσαλονίκης» και η εικαστική ομάδα TeeToTuM, «άλλοι» μεταξύ τους, σε πλήρη συνεργασία, δοκιμάζουν και δοκιμάζονται στην «1st Ιnternational Photo based Mail Art Exhibition» και προσκαλούν καλλιτέχνες να «εικονοποιήσουν» τον άλλο, με βάση τη φωτογραφία. Ταυτόχρονα, οι συμμετέχοντες, οι ίδιοι «άλλοι» μεταξύ τους επίσης, χρησιμοποιούν το μέσο της φωτογραφίας είτε ως «άλλο» και δημιουργούν έργα με αφορμή αυτό είτε αυτούσιο.

Αποφασίζοντας τα έσοδα από την πώληση των έργων να διατεθούν για την υποστήριξη του «Κοινωνικού Ιατρείου Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης», που για μια σειρά ετών πια καταργεί την έννοια του «άλλου» στην τρέχουσα ελληνική συνθήκη ζωής, φάνηκε ότι ήταν ένας ακόμη λόγος που εξηγεί το πλήθος και την ποιότητα των συμμετοχών. 
Γιατί τελικά ο «άλλος» είναι: 
Ο φίλος, ο συνεργάτης, ο εραστής, ο συνοδοιπόρος, ο ομοϊδεάτης, ο συνάδελφος, ο γείτονας, ο συγκάτοικος, ο συγγενής, ο εχθρός, ο αντίπαλος, ο μισητός, ο ξένος, ο περιθωριακός, ο κυρίαρχος, ο αποκλίνων, ο φτωχός, ο πλούσιος, ο μορφωμένος, ο αμόρφωτος, ο εργαζόμενος, ο άνεργος, ο μετανάστης, ο ομοεθνής, ο νόμιμος, ο παράνομος, ο άντρας, η γυναίκα, ο διαφορετικός, ο όμοιος, ο σύμφωνος και ο διαφωνών, ο πιστός κι ο άπιστος, 
Αυτός που βλέπω, αυτός που φαντάζομαι κι αυτός που είναι. 
Εγώ κι άλλος μου εαυτός. ''

Θεατρική παράσταση ΣΥΝ-ΚΟΙΝΩΝΩΝΤΑΣ

εμπνευσμένο από την εργογραφία του Χρόνη Μίσσιου

SYN-KOINONONTAS

διπλωματική υποκριτικής στο τμήμα θεάτρου Α.Π.Θ. του Νικόλα Νικητάκη

επόπτρια: Φιλαρέτη Κομνηνού

συντελεστές: Πένυ Ελευθεριάδου, Παναγιώτης Τόλιας, Χρυσούλα Φλαμπούτογλου, Δημήτρης Χατζημιχαηλίδης, Νίκος Μαυράκης, Αναστασία Μπάρκα, Φανή Σκουληκίδη, Θανάσης Κριτσάκης

Κυριακή, 22 Μαρτίου 2015, 19:30

ΚΛΕΙΩ, Εγνατία 122

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟΣ

"Δεν μπορούμε να επικοινωνήσουμε διαφορετικά, παρά μόνο μέσα από την αγάπη, την τρυφερότητα του χαδιού, το ερωτικό μας βλέμμα, την επαφή μας με τη γη και με τη φύση. Ο θάνατος του Έρωτα, η διακοπή της συναισθηματικής συν-κοινωνίας με τον Κόσμο, μπορεί  να οδηγήσει σε ένα Νεκρό, χωρίς καμία πιθανότητα ανάστασης".

Χρόνης Μίσσιος

"Ένας τόπος χρειάζεται, για να τολμήσουμε να υποθέσουμε πως μπορεί να αλλάξει αυτός ο κόσμος. Για μας είναι ένας τόπος αλληλεγγύης. Η αλληλεγγύη χαρίζει ζωή και αξιοπρέπεια."

"Υπηρετώντας μία ανάγκη προσωπική, συλλογική, κοινωνική και κινηματική, αναδεικνύοντας την τραγικότητα του ελλέιμματος στην υγεία, επιστρατεύοντας δυναμικές αλληλεγγύης και αυτοδιαχείρισης παλεύουμε για:

Την ανατροπή των σχέσεων υποταγής και εξουσίας

Την υγεία ως κοινωνικό αγαθό"

Ο ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΣΚΟΤΩΝΕΙ

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ