Για τις Διοικήσεις των Νοσοκομείων

Το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης δημιουργήθηκε για να προσφέρει σε καθημερινή βάση σε όλους ανεξαιρέτως τους ανασφάλιστους και τους κοινωνικά αποκλεισμένους, Έλληνες και μετανάστες, πρωτοβάθμια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, χωρίς καμιά απολύτως δική τους οικονομική επιβάρυνση. Στο κάλεσμα του Κοινωνικού Ιατρείου, τους 11 μήνες της λειτουργίας του, οι γιατροί και οι συναφείς ειδικότητες, δεν σταμάτησαν να αυξάνουν
τη στελέχωση και την δικτύωση του.

Η απόσυρση του κράτους από την στοιχειώδη ευθύνη, που είχε αναλάβει το 1983, με την ίδρυση του ΕΣΥ, να καλύψει ακόμα και τις πιο βασικές υγειονομικές ανάγκες μεγάλου τμήματος των κατοίκων της χώρας, έχει σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας βάρβαρης κατάστασης και όσον αφορά τους ανασφάλιστους που έχουν νόσημα δυνητικά θανατηφόρο, μιας εγκληματικής συνθήκης. Στην εμπειρία του Κοινωνικού Ιατρείου το έλλειμμα στην υγεία των ανασφάλιστων και των αποκλεισμένων του ΕΣΥ συγκεκριμενοποιείται σε πλήθος προσωπικών τραγωδιών με ακραία μορφή αυτούς που διατρέχουν θανάσιμο κίνδυνο αν μείνουν χωρίς περίθαλψη.

Θεωρούμε ότι το θέμα αυτό, που σημαίνει ένα όριο μεταξύ πολιτισμού και βαρβαρότητας, αφορά όλους τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία, όποια θέση και να κατέχουν. Όποια εμπλοκή και να έχουν στο δίλλημα ανάμεσα στην υπακοή στην πολιτική της κυβέρνησης για τους ανασφάλιστους και στην υπακοή στο Νόμο που διέπει την άσκηση της ιατρικής.

Καθόσον ο νόμος για την άσκηση της Ιατρικής, ο Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας, Νόμος 3418 του 2005, ξεκαθαρίζει εντελώς το θέμα για το τι πρέπει να υπερτερεί. Ενδεικτικά αναφέρουμε
το άρθρο 4, σύμφωνα με το οποίο: ο γιατρός έχει σαν αποκλειστικό του μέλημα την υγεία των ασθενών και προάγει την ίση πρόσβαση τους στις υπηρεσίες υγείας και «οφείλει να αποφεύγει
τη διακριτική μεταχείριση που προκύπτει από εκπαιδευτικές, νομικές, οικονομικές, κοινωνικές, γεωγραφικές και άλλες διαφοροποιήσεις.

Στο άρθρο 15 του ίδιου νόμου αναφέρεται: Ο γιατρός που βρίσκεται σε σύγκρουση καθηκόντων αντιμετωπίζει τη σύγκρουση αυτή με βάση την επιστημονική του γνώση, τη σύγκριση των έννομων αγαθών που διακυβεύονται, τον απόλυτο σεβασμό της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας, καθώς και της συνείδησης του. Η υπεράσπιση όμως της υγείας των ασθενών είναι υπόθεση όλων των εργαζόμενων στα νοσοκομεία και τα κέντρα υγείας. Όλοι είμαστε συμμέτοχοι και συνυπεύθυνοι γι΄αυτήν..

Θεωρούμε λοιπόν ότι η διοίκηση του νοσοκομείου και κάθε διοικητικός ξεχωριστά, τίθεται μπροστά σε ένα κρίσιμο ερώτημα: τι στάση θα κρατήσει στο θέμα. Θα διολισθήσει προς την
βαρβαρότητα ή θα προστατέψει τη βασική αξία του πολιτισμού, που είναι η ανθρώπινη ζωή. Θα συνταχθεί με την πολιτεία ή με την ανθρωπιά, (τον Κρέοντα ή την Αντιγόνη)?

Το Κοινωνικό Ιατρείο έχει θέσει ως καθήκον στον εαυτό του να διεκδικεί από το ΕΣΥ ή από όποιον άλλο θεσμό χρειαστεί, τη κάλυψη των ανασφάλιστων. Το θέμα των σε κίνδυνο ανασφάλιστων έχει, εκτός από την καθαρά ανθρώπινη, μια νομική , κοινωνική και πολιτική πλευρά. Το Κοινωνικό Ιατρείο επιθυμεί να αναδείξει ολόπλευρα το θέμα αναλαμβάνοντας
κατάλληλες δράσεις και στηρίζοντας μια συμπαράταξη όλων μας για την ανάληψη της ευθύνης για τη φροντίδα της υγείας , φροντίδα που μας ανέθεσε και προσδοκά από μας, η κοινωνία.

 

 

Για όλους τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία και κέντρα υγείας                                                                                                                                                                                            

 

 Το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης προσφέρει εδώ και 12 μήνες σε καθημερινή βάση σε όλους ανεξαιρέτως τους ανασφάλιστους και τους κοινωνικά αποκλεισμένους, Έλληνες και μετανάστες, πρωτοβάθμια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, χωρίς καμιά απολύτως δική τους οικονομική επιβάρυνση. Στο χρόνο αυτό της λειτουργίας του έκανε μια κρίσιμη διαπίστωση. Ότι όσοι από αυτούς, ο αριθμός των οποίων αυξάνεται συνεχώς, πάσχουν από ασθένεια που μπορεί να επιφέρει το θάνατο, αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο να χάσουν τη ζωή τους.

      

Η απόσυρση του κράτους από την στοιχειώδη ευθύνη, που είχε αναλάβει το 1983, με την ίδρυση του ΕΣΥ, να καλύψει ακόμα και τις πιο βασικές υγειονομικές ανάγκες μεγάλου τμήματος των κατοίκων της χώρας έχει σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία της δυνητικά εγκληματικής αυτής συνθήκης. Το έλλειμμα στην υγεία των ανασφάλιστων και των αποκλεισμένων του ΕΣΥ συγκεκριμενοποιείται τώρα σε πλήθος προσωπικών τραγωδιών με ακραία μορφή αυτούς που διατρέχουν θανάσιμο κίνδυνο αν μείνουν χωρίς περίθαλψη.

      

Πιστεύουμε πως όλοι οι γιατροί, οι νοσηλευτές, οι υγειονομικοί και εν γένει όλοι οι εργαζόμενοι των νοσοκομείων και των δομών του ΕΣΥ στη χώρα οφείλουν να πάρουν θέση στο εξαιρετικά σοβαρό αυτό θέμα.

      

Ειδικά για τους γιατρούς, ο Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας, Νόμος 3418 του 2005, ξεκαθαρίζει εντελώς το θέμα. Ενδεικτικά αναφέρουμε το άρθρο 4, σύμφωνα με το οποίο: ο γιατρός έχει σαν αποκλειστικό του μέλημα την υγεία των ασθενών και προάγει την ίση πρόσβαση τους στις υπηρεσίες υγείας και «οφείλει να αποφεύγει τη διακριτική μεταχείριση που προκύπτει από εκπαιδευτικές, νομικές, οικονομικές, κοινωνικές, γεωγραφικές και άλλες διαφοροποιήσεις».

      

Στο άρθρο 15 του ίδιου νόμου αναφέρεται: Ο γιατρός που βρίσκεται σε σύγκρουση καθηκόντων αντιμετωπίζει τη σύγκρουση αυτή με βάση την επιστημονική του γνώση, τη σύγκριση των έννομων αγαθών που διακυβεύονται, τον απόλυτο σεβασμό της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας, καθώς και της συνείδησης του.

        

Η υπεράσπιση της υγείας των ασθενών είναι ωστόσο υπόθεση όλων των εργαζομένων στα νοσοκομεία και στα κέντρα υγείας. Όλοι είμαστε συμμέτοχοι και συνυπεύθυνοι γι΄ αυτήν στο βαθμό που μας αναλογεί.

        

Καλούμε λοιπόν όλους τους εργαζομένους να αντιμετωπίσουν με ανυπακοή, όπως ταιριάζει σε ανθρώπους ελεύθερους, τις ενέργειες της διοίκησης που ακολουθεί τις αποφάσεις της κυβέρνησης σχετικά με τους ανασφάλιστους, ακραίες περιπτώσεις των οποίων είναι αυτοί που η υγεία τους αντιμετωπίζει θανάσιμο κίνδυνο. Τους καλούμε να αποτρέπουν τη διοίκηση να παρεμβαίνει με τις δικές της ενέργειες στο έργο της περίθαλψης, να προασπίσουν την ανθρωπιά απέναντι στην απάνθρωπη επίθεση που δέχεται αυτή τη στιγμή ο κόσμος της εργασίας, είτε ως εργαζόμενος είτε ως ασφαλισμένος.

Συνάδελφοι - εργαζόμενοι στο χώρο της περίθαλψης: όπως το κεφάλαιο προσπαθεί να μετακυλήσει τα αδιέξοδα του στον κόσμο της εργασίας, έτσι και η κυβέρνηση προσπαθεί να μετακυλήσει πάνω μας την απανθρωπιά της πολιτικής της. Θα επιτρέψουμε σε αυτήν και στους υπαλλήλους της

 

-να μας συρρικνώσει σε επίορκους απέναντι στη συνείδηση μας ;

-να μας μετατρέψει σε παράνομους απέναντι στον νόμο που διέπει τη δουλειά μας ;

-να μας καταστήσει ηθικά και κοινωνικά ανυπόστατους ή αμελείς έως εγκλήματος απέναντι στους ασθενείς μας

 

Ας ξεπεράσουμε το φόβο, ας ενωθούμε και ας απλώσουμε το χέρι στο διπλανό μας για να αντιμετωπίσουμε μαζί την απάνθρωπη αυτή συνθήκη.

Ανοιχτή επιστολή προς την κα. Χασαποπούλου - διευθύντρια Αιμοδοσίας ΑΧΕΠΑ

 

                                                                                                                        

Οι Νοσοκομειακοί γιατροί  και ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος, μόλις δημοσιοποιήθηκε η καμπάνια της Χ.Α. "αίμα μόνο για Έλληνες" σας ζήτησαν να ματαιώσετε την προγραμματισμένη αιμοδοσία, να αρνηθείτε, δηλαδή, να διαφημίσετε το "φιλανθρωπικά" ρατσιστικό και μισαλλόδοξο έργο της φασιστικής ΧΑ. Να αρνηθείτε να εξυπηρετήσετε τη φασιστική προπαγάνδα και να προστατέψετε την ιδέα της αιμοδοσίας.

Δυστυχώς,  κ. Χασαποπούλου, παρά τις αντιδράσεις  της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας, της Ένωσης Νοσοκομειακών Γιατρών Θεσσαλονίκης και της Επιτροπής Κοινωνικής Πολιτικής και Υγείας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), όχι μόνον πραγματοποιήσατε την προγραμματισμένη προπαγανδιστική αιμοδοσία, αλλά και εκδόσατε και κείμενο για να  δικαιολογήσετε  την απόφασή σας.

Στο εν λόγω κείμενο,  χαρακτηρίζετε ως «ακατανόητες», «απαράδεκτες» και «παράλογες» τις αντιδράσεις των εκπροσώπων των νοσοκομειακών γιατρών καθώς, όπως λέτε: (Το ΄μόνο για Έλληνες΄ δεν μπορούσε να αποτελεί λόγο ακύρωσης ή αναβολής της αιμοδοσίας διότι αφορά μόνο τις λεγόμενες ΄καλύψεις΄ του συλλόγου και όχι τη διαχείριση του αίματος))  Αντιμετωπίζετε δηλαδή την ΧΑ ως ένα συνήθη σύλλογο, παριστάνοντας πως αγνοείτε τη δράση και τις στοχεύσεις της...

Όμως, ουδείς πλέον, μπορεί να ισχυρισθεί πως δεν γνωρίζει τι συμβαίνει με τη Χρυσή Αυγή.

Ουδείς  μπορεί να ισχυριστεί πως αγνοεί τις στοχεύσεις  της  καθημερινά προβαλλόμενης  πρακτικής της,  που εκτείνεται από τον εκφοβισμό μέχρι τη δράση εγκληματικών ταγμάτων εφόδου.

Οι "φιλανθρωπικές" εξορμήσεις, οι διαποτισμένες από μίσος για τον Άλλον, όπως η διανομή τροφίμων σε Έλληνες ή η εθελοντική εργασία με αποκορύφωμα τις  αιμοδοσίες, λειτουργούν ως η πρώτη επαφή στρατολόγησης στα τάγματα εφόδου που μπορεί σήμερα να εξαπολύουν επιθέσεις εναντίον των μεταναστών αλλά αύριο θα εξαπολύσουν επιθέσεις εναντίων όλων, πλην αυτών των ιδίων. Όπως καλά γνώριζε ο Γκαίμπελς, "στρατολογημένος" δεν είναι μονάχα αυτός που κρατάει ένα ρόπαλο και δέρνει μέχρις θανάτου τον εχθρό, αλλά αυτός που με κινήσεις, διευκολύνσεις  ή εγκληματικές αποσιωπήσεις, εξυπηρετεί το στόχο. Το φασιστικό στόχο.

Επιπλέον, στην επισήμανση που μας κάνετε "ότι ο κώδικας ιατρικής δεοντολογίας επιβάλει υπακοή σε ιεραρχικά ανώτερους", είναι φανερό πως μπερδεύετε τον ΚΙΔ με τον δημοσιοϋπαλληλικό κώδικα. Οφείλουμε να σας θυμίσουμε πως : Η αντίληψη που πρέσβευε ότι οι γιατροί υπακούουν στους ιεραρχικά ανώτερους και όχι στην ιατρική ηθική, οδήγησε ιστορικά σε μεγάλα εγκλήματα, που οι φιλάνθρωποι χρυσαυγίτες που πριμοδοτείτε εγκωμιάζουν ανερυθρίαστα.

Υπ αυτήν την οπτική, λοιπόν, θεωρούμε πως λειτουργήσατε ωσάν να ήσασταν στρατολογημένη στη ΧΑ και με τις ενέργειες σας μολύνατε την ιδέα της αιμοδοσίας. Σεις καθώς και το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό που από άγνοια ή από πρόθεση χρησιμοποιείσθε ώστε να νομιμοποιήσετε τη φριχτή προπαγάνδα της ΧΑ,  συμβάλλοντας στη διάχυση του μίσους και του φασισμού στην κοινωνία.

 

Δεν υπάρχει πια, κανένα άλλοθι αδράνειας και ανοχής.

Η ατομική ευθύνη  είναι Ιστορική Ευθύνη.

 

                                                                                                        ΚΙΑ Θεσσαλονίκης


 

Προς τον Ιατρικό Σύλλογο,

 Το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης δημιουργήθηκε για να προσφέρει σε καθημερινή βάση σε όλους ανεξαιρέτως τους ανασφάλιστους και τους κοινωνικά αποκλεισμένους, Έλληνες και μετανάστες, πρωτοβάθμια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, χωρίς καμιά απολύτως δική τους οικονομική επιβάρυνση. Είναι μια απάντηση δυναμικής αλληλεγγύης όλων όσων επιθυμούν να αυτοκαθοριστούν και όχι να παρασυρθούν παθητικά από τη λαίλαπα που σαρώνει το σύστημα υγείας αυτή τη στιγμή. Στο κάλεσμα του Κοινωνικού Ιατρείου, τους 12 μήνες της λειτουργίας του, οι γιατροί και οι συναφείς ειδικότητες, δεν σταμάτησαν να
αυξάνουν τη στελέχωση και την δικτύωση του.

  Η απόσυρση του κράτους από την στοιχειώδη ευθύνη, που είχε αναλάβει το 1983, με την ίδρυση του ΕΣΥ, να καλύψει ακόμα και τις πιο βασικές υγειονομικές ανάγκες μεγάλου τμήματος των κατοίκων της χώρας, έχει σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας εξαιρετικά άδικης και βάρβαρης κατάστασης. Στην περίπτωση των ανασφάλιστων με νόσημα που επιφέρει το θάνατο, δημιουργεί μια δυνητικά εγκληματική συνθήκη. Στην εμπειρία του Κοινωνικού Ιατρείου το έλλειμμα στην υγεία των ανασφάλιστων και των αποκλεισμένων του ΕΣΥ συγκεκριμενοποιείται σε πλήθος προσωπικών τραγωδιών με ακραία μορφή αυτούς που διατρέχουν θανάσιμο κίνδυνο αν μείνουν χωρίς περίθαλψη.
 

 Θεωρούμε ότι όλοι οι εργαζόμενοι στην περίθαλψη, αλλά πρώτα και κύρια οι γιατροί, πρέπει να πάρουν θέση στο θέμα αυτό, θέμα που βρίσκεται στα όρια πολιτισμού και βαρβαρότητας.
 

 Ειδικά για τους γιατρούς, ο Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας, Νόμος 3418 του 2005, είναι εξαιρετικά σαφής. Ενδεικτικά αναφέρουμε το άρθρο 4, σύμφωνα με το οποίο: ο γιατρός έχει σαν αποκλειστικό του μέλημα την υγεία των ασθενών και προάγει την ίση πρόσβαση τους στις υπηρεσίες υγείας και «οφείλει να αποφεύγει τη διακριτική μεταχείριση που προκύπτει από εκπαιδευτικές, νομικές, οικονομικές, κοινωνικές, γεωγραφικές και άλλες διαφοροποιήσεις.
 

  Στο άρθρο 15 του ίδιου νόμου αναφέρεται: Ο γιατρός που βρίσκεται σε σύγκρουση καθηκόντων αντιμετωπίζει τη σύγκρουση αυτή με βάση την επιστημονική του γνώση, τη σύγκριση των έννομων αγαθών που διακυβεύονται, τον απόλυτο σεβασμό της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας, καθώς και της συνείδησης του.
 

  Θεωρούμε ότι ο Ιατρικός Σύλλογος έχει καθήκον να πάρει θέση και κατά τη γνώμη μας, να προτρέψει τα μέλη του να περιθάλπουν σε κάθε περίπτωση τους ασθενείς τους και οπωσδήποτε εκείνους που διατρέχουν θανάσιμο κίνδυνο αν μείνουν χωρίς θεραπεία. Γιατί άλλως θα είναι επίορκοι απέναντι στη συνείδηση τους, παράνομοι απέναντι στο νόμο που διέπει την άσκηση της ιατρικής και αμελείς .. μέχρι εγκλήματος μπροστά στην κοινωνία και στη δικαιοσύνη. Θεωρούμε ότι ο Ιατρικός Σύλλογος μπορεί και οφείλει να προασπίσει την ανθρωπιά και την αξιοπρέπεια του ιατρικού λειτουργήματος απέναντι στο Υπουργείο και στις Διοικήσεις
των νοσοκομείων καθώς και να υποστηρίξει τους μεμονωμένους γιατρούς που θα σταθούν στο πλευρό των ανασφάλιστων ασθενών τους, αντάξιοι του λειτουργήματος, το οποίο μας έχει εμπιστευτεί η κοινωνία.

 

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
AΙΣΩΠΟΥ 24, Περιοχή Βαρδάρη , ΤΗΛ. 2310-520386
Ε-mail : Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.